AVEN - Aseksueel Voorlichtings- en Educatie Netwerk
Juli 22, 2018, 01:02:33                
*
Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.
De activerings e-mail gemist?

Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte
Nieuws:
Heb je je geregistreerd, maar ontvang je geen activerings-email?

Stuur dan een email naar:
mailaven @ xs4all.nl (zonder spaties rond de @).
Vermeld dan ook even de naam waarmee je je hebt geregistreerd.
 
  FAQ   Startpagina   Omlaag  Help  Zoek  Inloggen Registreren  
0 geregistreerde leden en 1 gast bekijken dit topic. « vorige volgende »
Pagina's: 1 [2] Omlaag Print
Auteur Topic: geloof  (gelezen 1027 keer)
Erik7494
Amoeba
*
Berichten: 68



« Antwoord #15 Gepost op: December 02, 2017, 10:27:05 »


Ergens lijkt het me heerlijk om zo te kunnen leven. Er is wat er is, basta. Maar ik merk tot in mijn wortels dat ik in opstand kom tegen zinloosheid. ik kan me geen leven, geen bestaan voorstellen zonder zin...



En dat dus is de reden waarom mensen religies bedacht hebben.

Persoonlijk heb ik een ontzettende vrijheid gekregen in de erkenning van de zinloosheid van het bestaan, en ? ben daardoor juist de zin van elk moment ben gaan waarderen.

Om er nog maar eens van mijn favoriete quotes tegen aan te gooien van de Japanse samurai/filosoof Tsunetomo Yamamoto:

“There is surely nothing other than the single purpose of the present moment. A man's whole life is a succession of moment after moment. If one fully understands the present moment, there will be nothing else to do, and nothing else to pursue. Live being true to the single purpose of the moment. "
Gelogd

“Having no destination, I am never lost.”-Ikkyu Sojun
Fricai
Administrator
AVENger
*****
Berichten: 3036


My Way


« Antwoord #16 Gepost op: December 02, 2017, 11:05:12 »

Daarom probeer ik die mensen niet te veroordelen. Want er is geen wezenlijk verschil tussen Mladic en mij. Als je mij maar voldoende tergt, ben ik tot dezelfde dingen in staat.

Grotendeels ga ik akkoord, maar ik mis op twee punten de nuance!

Niet iedereen die over de schreef gaat, heeft een verleden vol leed. Denk aan genocides en aan religieus gemotiveerd geweld. Volgens mij gaat het daar veelal om gekweekte haat tegen een groepering. Die groepering is niet menswaardig, is de vijand, is onrein, etc... Ik denk dat ook e.e.a. aan misdaden gepleegd wordt om aan de macht te komen of te blijven (zonder een verleden vol leed).

En we lijken allemaal erg veel op elkaar, maar we zijn niet precies hetzelfde. Niet ieder persoon zal in staat zijn tot dezelfde misdaden na eenzelfde hoeveelheid leed. En je hebt een fenomeenn als psychopathie, dat nogal een verschil maakt op dit vlak. Ik sta wel achter het punt dat we (bijna?) allemaal tot veel ellendige dingen in staat zijn, en dat dit een belangrijke realisatie is. Als je kijkt naar hoeveel mensen mee hebben gewerkt aan de holocaust bijvoorbeeld, moet je concluderen dat 'normale' mensen daar toe in staat zijn. Immers konden die mensen niet allemaal psychopaten zijn, of gek zijn geworden door een leven vol drama's, of iets anders dergelijks.

Gelogd
Edewecht
Administrator
AVENger
*****
Berichten: 3426


Martin, 1962


WWW
« Antwoord #17 Gepost op: December 03, 2017, 09:21:02 »

(We gaan hiermee een beetje off-topic. De vraag was: zijn hier mensen die geloven. Dus kort:)

Daarom probeer ik die mensen niet te veroordelen. Want er is geen wezenlijk verschil tussen Mladic en mij. Als je mij maar voldoende tergt, ben ik tot dezelfde dingen in staat.

Grotendeels ga ik akkoord, maar ik mis op twee punten de nuance!

Niet iedereen die over de schreef gaat, heeft een verleden vol leed. (...) En we lijken allemaal erg veel op elkaar, maar we zijn niet precies hetzelfde. Niet ieder persoon zal in staat zijn tot dezelfde misdaden na eenzelfde hoeveelheid leed.


Ik zei ook: geen wezenlijk verschil.



Om toch een antwoord te geven op je vraag, Catulus: ik kom tot de conclusie dat ik diep-gelovig ben. Alleen zeg ik dat nooit, omdat het woord 'gelovig' bij mensen heel vaak een andere betekenis heeft dan hoe ik het ervaar.

Maar op dit moment zou ik het zo willen verwoorden: ik geloof in Zin. En wat Erik en Koffie schrijven over Zinloosheid fascineert me. Ik snap (verstandelijk) hoe bevrijdend zinloosheid kan zijn. Maar ik wil het niet, die Zinloosheid. Tot nog toe...
Gelogd

Pizza is better than cake.
Catulus
Amoeba
*
Berichten: 68



« Antwoord #18 Gepost op: December 03, 2017, 01:54:23 »

Edewecht: ohja cake was misschien beter. Maar kaas is ook lekker op tosti en pizza...

Mooie woorden over het geloof. Vaak zie je bij veel mensen dat geloof niet echt een duidelijk iets is, meer een houvast om steun te krijgen. Ik zelf wordt er gelukkiger van dus dan vind ik dat prima. En als iemand anders gelukkiger wordt van niet geloven is dat ook helemaal priem
Gelogd

“Patience is bitter, but its fruit is sweet.”
Aristotle
lizzzzzk
Member
*
Berichten: 49


Ace met een obsessie voor Geschiedenis en Koken


« Antwoord #19 Gepost op: December 03, 2017, 04:22:56 »

'Ik geloof in kaas'

....



....



....


 Cheerleader
(nouja in ieder geval geloof ik in het vliegende spaghetti monster)
 Wave
Gelogd

"Always forgive your enemies, nothing annoys them so much"
- Oscar Wilde
AceVentura
Administrator
AVENistor
*****
Berichten: 4456


Alrighty then!


WWW
« Antwoord #20 Gepost op: December 03, 2017, 04:29:44 »

 Cheerleader Voor het Vliegende Spaghetti Monster  Cheerleader

En voor wie nu denkt "Huh ? Waar gaat dat over ?": https://nl.wikipedia.org/wiki/Vliegend_Spaghettimonster
Gelogd

53x + m³ = Ø
Verwarring is een doorgang naar een andere, nieuwe realiteit.
- Richard Bandler
Fred uit Amsterdam
Member
*
Berichten: 34

Gay ‘n a


« Antwoord #21 Gepost op: December 03, 2017, 05:45:46 »

Frederikje is Rooms Katholiek en heeft ooit geprobeerd monnik te worden. Dat bleek na acht maanden geen goede keuze, maar dat lag, natuurlijk, niet aan het celibaat.
Gelogd
Crash
Junior Member
*
Berichten: 19



« Antwoord #22 Gepost op: December 04, 2017, 11:41:47 »

ik ben Christelijk (protestants hervormd).
Gelogd
Min
Member
*
Berichten: 39


« Antwoord #23 Gepost op: December 04, 2017, 06:13:50 »

Dit vind ik een lastige vraag. Het is niet iets waar ik bewust mee bezig ben. Ik voel me er het prettigst bij om mijn leven gewoon te leven en hier niet over na te denken. Ik ben er nu en dat is wat belangrijk voor me is, niet hoe ik hier gekomen ben of wat er hierna gebeurt. Daar kan ik de kriebels van krijgen. Maar hoe ik dat dan zou moeten omschrijven... Misschien komt Descartes' Cogito ergo sum het meest in de buurt: ik ervaar dat ik denk en dat ik voel, dus moet ik er nu wel zijn. Maar om nou te zeggen dat ik geloof in mezelf... Ik geloof in mezelf in die zin dat ik ervan overtuigd ben dat ik alle dingen die te realiseren zijn door zelf ergens hard voor te werken die ik wil bereiken ook daadwerkelijk te realiseren zijn voor me (bijvoorbeeld, heel simpel, goede cijfers halen). In de metafysische zin... Alleen dus dat ik er nu ben. En ik hoop dat de wereld en alle mensen en dieren er echt zijn. Maar erover nadenken wordt me al snel te zweverig waardoor ik bijna kan gaan ervaren wat mensen die een aandoening hebben waardoor de wereld voor hen niet echt lijkt ervaren. En dat kan me overspoelen als een korte paniekaanval (want wat doe ik dan hier? En wat heeft het voor zin? Help!) waarvan ik mijn gedachten dan weer af moet leiden. Niet iets waar ik dagelijks bij stil wil staan.
Ik geloof ook in de toekomst. Dat klink misschien raar, maar daarmee bedoel ik gewoon dat ik mijn leven niet wil leven alsof die er niet is. Ik ben het er wel mee eens dat je elke dag gelukkig moet zijn, maar ik wil niet alleen streven naar tijdelijk geluk. Om de toekomst te krijgen die ik wil hebben zal ik ook nu al iets moeten doen. En voor het gemak ga ik er dan maar van uit dat ik niet morgen dood neerval, anders zou ik niet weten waar ik de motivatie om naar die toekomst te streven vandaan zou moeten halen. Het leven is niet maakbaar, maar ik zal nu toch al iets moeten doen. Uiteindelijk wil ik het beste maken van mijn leven, zeker ook omdat je nooit zeker kunt weten wat daarna komt. Het nu is er nu, dus ik leef in het nu.
Ik kan me wel voorstellen dat het troost biedt om ergens in te geloven - al is het maar in zinloosheid. Ik hoop alleen dat er iets is wat zin heeft. En anders dan vind ik het fijn dat ik me het merendeel van de tijd (al dan niet bewust) gelukkig voel, want dat is nog altijd fijner dan je niet gelukkig voelen - dus ik ben blij voor iedereen die kracht haalt uit religie in brede zin. Sowieso accepteer ik iedereen zoals hij/zij is. Zolang iemand er zelf gelukkig van wordt en er niemand mee schaadt vind ik alles prima. En het is op zich best mooi dat er zo veel gebruiken en verhalen zijn.
Het scheelt dat ik over het algemeen een leuk leven heb en ik geen noodzaak voel om ergens in te geloven. Misschien geloof ik inderdaad wel vooral in liefde. Ik hou heel veel van mijn familieleden en als zij er niet meer zijn dan hoop ik dat ze dat in ieder geval tijdens hun leven geweten hebben, want dat vind ik belangrijk. Ik geloof ook in dingen voor anderen doen. Heel simpel elkaar ergens mee helpen in het dagelijks leven, maar ik hecht er ook waarde aan om bloeddonor en orgaandonor te zijn omdat ik daarmee iets kan betekenen voor anderen. Dat zijn vaak ook waarden die in religies belangrijk zijn. Ik probeer een goed mens te zijn en dingen te doen waarvan ik vind dat ze goed zijn en die ik andersom ook graag terug zou willen krijgen, alleen dan zonder dat ik daar een leer aan vasthang.

Ik ben niet echt religieus opgevoed (waarmee ik bedoel dat het niet iets was waarover we het thuis vaak hadden), maar ik ben wel gedoopt en heb de communie gedaan. Voor mijn moeder had dat niet gehoeven, maar mijn opa en oma van vaderskant werden daar heel gelukkig van (en tja, als het voor hen zo belangrijk was... Ik begrijp de keuze van mijn ouders wel. Andersom werd niemand er ongelukkig van dat ik dat allemaal gedaan heb. Ik ben utilitaristisch genoeg om het dan prima te vinden dat ze kozen voor het geluk van de meerderheid). Ze leven al heel lang niet meer en voor hen hoop ik dat ze nu zijn op de plek waar ze in geloofden. Tegenwoordig speelt religie geen rol meer in mijn leven (het helpt alleen als ik een moeilijk literair boek waar religieuze verwijzingen in zitten probeer te doorgronden, al schiet mijn kennis dan alweer gauw tekort) en vind ik het eigenlijk best stom  dat ik die dingen heb meegekregen terwijl ik daar zelf niet echt iets over te zeggen had (zeker nu er niemand meer is die daar zo blij van wordt. Maar dat is allemaal achteraf gesproken). Ik zou liever als niets bekendstaan. Het hindert me ook niet, maar ik ga mee in de gedachtegang van mijn moeder en zou mijn kinderen later niet laten dopen als het alleen aan mij lag. Als ze dan ouder zijn en dat wel willen dan mag dat natuurlijk altijd.
Gelogd
Fricai
Administrator
AVENger
*****
Berichten: 3036


My Way


« Antwoord #24 Gepost op: December 04, 2017, 07:19:56 »

Ik ben niet echt religieus opgevoed (waarmee ik bedoel dat het niet iets was waarover we het thuis vaak hadden), maar ik ben wel gedoopt en heb de communie gedaan. Voor mijn moeder had dat niet gehoeven, maar mijn opa en oma van vaderskant werden daar heel gelukkig van (en tja, als het voor hen zo belangrijk was... Ik begrijp de keuze van mijn ouders wel. Andersom werd niemand er ongelukkig van dat ik dat allemaal gedaan heb. Ik ben utilitaristisch genoeg om het dan prima te vinden dat ze kozen voor het geluk van de meerderheid). Ze leven al heel lang niet meer en voor hen hoop ik dat ze nu zijn op de plek waar ze in geloofden. Tegenwoordig speelt religie geen rol meer in mijn leven (het helpt alleen als ik een moeilijk literair boek waar religieuze verwijzingen in zitten probeer te doorgronden, al schiet mijn kennis dan alweer gauw tekort) en vind ik het eigenlijk best stom? ? dat ik die dingen heb meegekregen terwijl ik daar zelf niet echt iets over te zeggen had (zeker nu er niemand meer is die daar zo blij van wordt. Maar dat is allemaal achteraf gesproken). Ik zou liever als niets bekendstaan. Het hindert me ook niet, maar ik ga mee in de gedachtegang van mijn moeder en zou mijn kinderen later niet laten dopen als het alleen aan mij lag. Als ze dan ouder zijn en dat wel willen dan mag dat natuurlijk altijd.

Ik stoor mij er enorm aan dat dit normaal gevonden wordt in de wereld, dat min of meer voor je kinderen beslissen dat ze automatisch bij jouw geloof horen.
Het is:
A) Onzinnig. Laat ze lekker zelf ontdekken wat er allemaal voor theorieën bestaan over de oorsprong van het heelal, de mens, et cetera. En laat ze lekker zelf besluiten waar ze allemaal wel en niet in geloven.
B) Egoïstisch. Wat je al zegt, het wordt gedaan omdat ouders of grootouders (of andere familie) daar gelukkig van worden. Het kind wordt er niet beter van. Sterker nog, ik denk dat er goede argumenten zijn om te stellen dat kinderen er gemiddeld slechter van worden.

Ik aanschouw met een zekere walging hoe kinderen soms 'christelijk/joods/islamitisch' genoemd worden, bepaalde keuzes opgelegd krijgen (denk bijvoorbeeld hoofddoeken bij jonge meisjes edit, nog erger: besnijdenis!), naar religieuze scholen worden gestuurd, hoe ze van jonge leeftijd dogmatisch denken wordt aangeleerd (i.p.v. kritisch denken).

[Nou schets ik uiteraard de meeste negatieve kant van dit fenomeen, ik snap wel dat veel van wat ik zeg niet geldt voor veel kinderen van religieuze mensen...]

Maar het is wel logisch natuurlijk, het is net als evolutie. Religies die niet goed waren in zichzelf in stand houden (bijvoorbeeld omdat ze kinderen niet voldoende indoctrineerden) zijn uitgestorven.
« Laatste verandering: December 04, 2017, 09:20:36 door Fricai » Gelogd
Min
Member
*
Berichten: 39


« Antwoord #25 Gepost op: December 04, 2017, 07:52:17 »

Daar heb je natuurlijk gelijk in. Ik ben groot voorstander van zelf kiezen. Maar in een relatie moet je rekening houden met elkaar en zul je compromissen moeten sluiten. Voor mijn vader was het toentertijd ook nog belangrijk. Dan moet je zelf bepalen of je het belangrijk genoeg vindt om ruzie over te maken. Dan maar liever zo dan dat mijn ouders daardoor uit elkaar waren gegaan en ik nooit geboren was of dat er mijn hele jeugd spanningen over waren geweest.
Als ik het heb over of je er wel of niet beter van wordt dan spreek ik natuurlijk wel vanuit mijn persoonlijke ervaringen daarover. Ik heb er geen last van gehad. En naar die katholieke basisschool had ik toch wel gemoeten omdat er nou eenmaal geen andere soorten scholen in de buurt waren (waar ook genoeg over te zeggen is natuurlijk), dus ik had de verhalen toch wel gehoord. Sterker nog, eigenlijk was school de enige plek waar ik ermee 'lastiggevallen' (als je het negatief wil benoemen) werd. Ik heb gewoon heel veel geluk gehad dat mijn ouders me nooit iets opgelegd hebben om te doen. Het is heel anders zodra je dat wel gaat doen (en dat kan óók deel zijn geweest van het compromis) en een hoofddoek gaat verplichten of je voortdurend praat over religie. Dat is inderdaad de negatieve kant en daar kan ik heel veel van vinden. Maar ja, ik kan het toch niet veranderen en veel kinderen zullen niet beter weten. Triest? Wellicht, maar net zoals met alles in je opvoeding is het wat je gewend bent en wat jouw idee van geluk kan beïnvloeden. Het hoeft niet negatief te zijn. Net zoals dat er kinderen zullen zijn die breken met hun geloof zul je er ook genoeg hebben die zich niet kunnen voorstellen dat ze niet zo waren opgevoed en die daar dankbaar voor zijn.
Ik denk dat je nooit kunt voorkomen dat je als ouder invloed hebt op de opvattingen van je kind op dit soort zaken, of dat nou op een positieve manier (dus dat ze jouw opvattingen overnemen) of op een negatieve manier (dat ze zich ertegen afzetten) is. En dan gaat het natuurlijk ook over wat we nu bespreken. Objectief gezien kun je het bij deze kwestie dus nooit 'goed' doen - tenzij het je lukt je kind op geen enkele manier te laten weten hoe jij erin staat en ik weet dus niet of dat wel mogelijk is.

Edit: Nou ja, dat is misschien niet helemaal waar. Je zou je kind alle mogelijkheden die je zelf kent kunnen laten zien. Dat komt misschien het meest in de buurt omdat je je kind dan beter in staat stelt eigen keuzes te maken die ergens op gebaseerd zijn. Dan nog kun je het waarschijnlijk nooit helemaal objectief presenteren, maar binnen wat haalbaar is zou dat een ideaal kunnen zijn.
Gelogd
Fricai
Administrator
AVENger
*****
Berichten: 3036


My Way


« Antwoord #26 Gepost op: December 04, 2017, 08:37:53 »

Als ik het heb over of je er wel of niet beter van wordt dan spreek ik natuurlijk wel vanuit mijn persoonlijke ervaringen daarover. Ik heb er geen last van gehad. En naar die katholieke basisschool had ik toch wel gemoeten omdat er nou eenmaal geen andere soorten scholen in de buurt waren (waar ook genoeg over te zeggen is natuurlijk), dus ik had de verhalen toch wel gehoord. Sterker nog, eigenlijk was school de enige plek waar ik ermee 'lastiggevallen' (als je het negatief wil benoemen) werd. Ik heb gewoon heel veel geluk gehad dat mijn ouders me nooit iets opgelegd hebben om te doen.

Ah ja, ik had al het beeld dat het bij jou wel mee viel. Wink Maar ik ben gewoon principieel tegen het hele idee, vind het maf dat het zo 'algemeen geaccepteerd' wordt.

Citaat van: Min
Net zoals dat er kinderen zullen zijn die breken met hun geloof zul je er ook genoeg hebben die zich niet kunnen voorstellen dat ze niet zo waren opgevoed en die daar dankbaar voor zijn.

Ik vind dit niet zo veel zeggen. Zijn ze er dan niet alleen maar dankbaar voor, doordat ze geloven? Ik ben eerder benieuwd naar twee andere statistieken:
- Hoeveel mensen zijn religieus opgevoed, geloven inmiddels niet meer, maar zijn er toch dankbaar voor dat ze religieus zijn opgevoed?
- Hoeveel mensen zijn niet religieus opgevoed, en zijn daar later teleurgesteld over?

Citaat van: Min
Ik denk dat je nooit kunt voorkomen dat je als ouder invloed hebt op de opvattingen van je kind op dit soort zaken, of dat nou op een positieve manier (dus dat ze jouw opvattingen overnemen) of op een negatieve manier (dat ze zich ertegen afzetten) is. En dan gaat het natuurlijk ook over wat we nu bespreken. Objectief gezien kun je het bij deze kwestie dus nooit 'goed' doen - tenzij het je lukt je kind op geen enkele manier te laten weten hoe jij erin staat en ik weet dus niet of dat wel mogelijk is.

Edit: Nou ja, dat is misschien niet helemaal waar. Je zou je kind alle mogelijkheden die je zelf kent kunnen laten zien. Dat komt misschien het meest in de buurt omdat je je kind dan beter in staat stelt eigen keuzes te maken die ergens op gebaseerd zijn. Dan nog kun je het waarschijnlijk nooit helemaal objectief presenteren, maar binnen wat haalbaar is zou dat een ideaal kunnen zijn.

In zekere zin zie ik dat probleem wel voor me, ja. Maar ik denk dat je heel ver in de richting kunt komen met een bepaalde houding. Je zou zelf kritisch moeten denken: Waarom geloof ik wat ik geloof? Wat is het bewijs, wat denken andere mensen hier over, wat als ik het mis heb, et cetera... Ik zou mijn (hypothetische) kinderen geen 'feiten' willen vertellen, tenzij ik vervolgens zou kunnen uitleggen hoe we dit weten (dus wat er voor bewijs bestaat). Als het gaat om 'overtuigingen', vind ik het best dat je kinderen er achter komen wat de jouwe zijn, mits: A) Je uit kunt leggen waarom je er van overtuigd bent, B) Je niet van ze verlangt/vraagt om die te delen, C) Je er bij vertelt dat er mensen zijn die het niet met je eens zijn, en waar zij dan in geloven, of hoe dan ook, dat er reden is voor twijfel.
Dus ik zou het prima vinden mijn (nog altijd hypothetische) kinderen een zekere basiskennis te geven over religie, en te proberen ook recht te doen aan de argumenten die religieuze mensen geven waarom zij geloven dat er een god is. Ik zou het verwelkomen en zelfs aanmoedigen dat kinderen uitleg eisen, dingen in twijfel trekken, alternatieve verklaringen bedenken, dingen niet zomaar van me aannemen, etc...

Iets in die richting lijkt me ook nog wel leuk aan kinderen hebben, ze stellen bijzondere vragen, en komen met verrassende perspectieven op zaken. Smiley

Afijn, ik denk religie een houding zoals ik die beschreef over het algemeen tegen werkt. Nou is Christendom (in het Westen) wel een stuk moderner geworden, en er zijn vast Christelijke ouders die er wel zo in staan. Maar er zijn er vast ook genoeg die dat niet doen. En al helemaal onder religieuze immigranten.
Gelogd
aeronaut
Amoeba Colony
*
Berichten: 149


« Antwoord #27 Gepost op: December 23, 2017, 03:49:23 »

Ik ben christelijk. Opgegroeid in een relatief conservatieve/strenge omgeving met relatief vrijdenkende ouders voor die omgeving. Zelf neig ik een beetje naar de kant van een wat progressiever christendom, en ben ook wel geïnteresseerd in dingen als theologie en filosofie Smiley
Gelogd
Fred uit Amsterdam
Member
*
Berichten: 34

Gay ‘n a


« Antwoord #28 Gepost op: December 31, 2017, 10:11:35 »

We zitten nog steeds in de Kersttijd die tot en met Driekoningen duurt. Maria werd in ieder geval niet zwanger van Jozef maar van de Heilige Geest zoals het geloof ons leert. Wie weet was Sint Jozef wel aseksueel en kwam het hem goed uit.
Gelogd
Pagina's: 1 [2] Omhoog Print 
« vorige volgende »
Ga naar:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2009, Simple Machines Valid XHTML 1.0! Valid CSS!