Auteur Topic: Snapt mijn familie Aseksualiteit?  (gelezen 307 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Yezie

  • Amoeba Colony
  • *
  • Berichten: 195
  • Halo ik den yezie
Snapt mijn familie Aseksualiteit?
« Gepost op: december 23, 2021, 08:16:42 pm »
Ik ben denk ik zoon 2 jaar geleden gezegd tegen mijn familie dat dacht dat Asexual ben en een half jaar later heb gezegd dat dit ben . Ik heb ook uitbreid vertelt wat dit betekent voor mijn . En ik had eigenlijk al in mijn puber jaren nog niet zo heel lang geleden dat ik niks mee had dus zo raar nieuws was niet . Mijn ouders steunden me mijn vader zei wel dat hij het te vroeg vond om zo iets te zeggen omdat toen 19 was . Mijn moeder begreep het en zei dat ze me Accepteert zo als ik ben en dat haar niet uit maakt mijn vader ook . Maar ik denk dat hij het nieuws even moest laten zakken, maar nu naar het punt mijn ouders maakten er welis grapje over soms moet ik wel om lachen soms ook niet en dit voelden gwoon of ze het niet Serieus nemen. En we waren eergisteren aan tafel en mijn vader maakten een raren sex grap en ik zei pap van mij hoeft niet sex . En toen zeiden zo wel mijn moeder als vader maar wat als je iemand ontmoet en je denkt er anders over . Ik dacht ik voel toch geen Seksuele aantrekking kracht tot iemand hoe kan dat nou in een keer veranderd. Het kan natuurlijk dat demi ben maar dan voel ik alleen maar Seksuele aantrekkelijk kracht voor iemand als ik van iemand hou .
Ik heb dit niet gezegd ook omdat geen zin had om hier over te gaan Discussiëren. Nouw weet niet of ik weer met ze in gesprek moet gaan of niet . Ik heb ook hier kort even met mijn zusje over gehad en zei dat ik nu niet zo voel maar dat later kan veranderen. Natuurlijk kan zo zijn dat ik je dit den maar dat weten we met de tijd . Dus ik dacht wat de f . Ik kan dit natuurlijk helmaal verkeerd begrepen hebben wand had echt een prut dag !!! . En als iemand valt op mannen zegen mensen toch ook niet ja kan altijd nog op vrouw vallen natuurlijk kan dat maar …. . Hoe moet dit uitleggen ik weet gewoon even niet meer ben wel blij dat even mijn verhaal kwijt kon
Hey ik den yezie bol. Op kunst en dieren en de natuur ik geniet van leven op mijn manier

Koffie

  • Administrator
  • AVENt Horizon
  • *****
  • Berichten: 5068
  • Sandra
Re: Snapt mijn familie Aseksualiteit?
« Reactie #1 Gepost op: december 23, 2021, 11:57:39 pm »
Wat ontzettend jammer, en dan voel je je heel alleen. Gelukkig weet je in elk geval het forum te vinden.

Hebben je ouders wel eens informatie hier op de website gelezen? De wiki-pagina's? https://du.asexuality.org/wiki/index.php?title=Hoofdpagina
Of vind je het geen prettig idee dat ze dan ook makkelijk kunnen doorklikken naar het forum en kunnen lezen wat je geschreven hebt? Misschien is dan de site van NOA wel behulpzaam: https://aseksualiteit.nl/

Het is voor niet-aseksuele mensen vaak bijna niet voor te stellen dat iemand die aantrekking niet heeft en dat meestal ook echt niet komt. Of alleen in specifieke situaties. Maar dat echt voor veel aseksuelen die specifieke situaties er ook niet zijn. Je mag mij als voorbeeld noemen: ik ben bijna 53 en ik heb echt, serieus, geen flauw idee wat seksuele aantrekking is. Dat kun je me ook niet uitleggen. Dat is zoiets als iemand die nooit water heeft gedronken, uitleggen hoe water smaakt. Ik heb relaties gehad, ik ben verliefd geweest, maar seksuele aantrekking is hocus pocus voor me.

Tegen mij is ook wel eens gezegd dat ik dan eigenlijk op vrouwen val, maar dat nog niet weet, of zo. Maar ik weet dat uitstekend: ik val niet op vrouwen. Ik vind het prima als dat zo zou zijn, ik heb eigenlijk wel eens gewild dat het zo was (leek me makkelijker, ooit). Maar het is nooit gebeurd en op mijn leeftijd verwacht ik ook echt geen veranderingen meer daarin.
Tegen mij is ook wel eens gezegd dat ik de ware nog moet tegenkomen. Ja zeg ik dan, die ware zal moeten passen bij mij en mijn aseksualiteit. Dus, ik pak het terug, wat ze zeggen, en buig dat om. Zodat het weer klopt.

Het is een geaardheid en soms liggen die iets minder vast dan we denken, maar over het algemeen is het toch redelijk blijvend.

Misschien vinden mensen het ook lastig te accepteren, moeten ze hun eigen beeld van jou en wat ze voor toekomst voor je in gedachten hadden, bijstellen. En dat kan ook moeilijk zijn. Dat is iets wat ze zelf ook misschien moeten verwerken. Misschien denken ze wel: Van Yezie krijgen we geen kleinkinderen. Terwijl ze dat graag willen. Als voorbeeld, bedoel ik dit.
Of misschien denken ze ergens in hun achterhoofd dat er iets niet goed is gegaan in de opvoeding, met dit als gevolg?

Kan goed begrijpen dat je een prutdag had. Je houdt van je ouders en je zus en juist van hen zou je zo graag willen dat ze je begrepen.
« Laatst bewerkt op: december 24, 2021, 08:26:10 am door Koffie »
Groetjes van Koffie. (V, 1969)
2 kinderen (2000 en 2001). En een kat (2013).

Mijn wiki-ervaringsverhaal lees je hier: https://du.asexuality.org/wiki/index.php?title=Koffie

AceVentura

  • Administrator
  • Kickin' Everybody Else's A
  • *****
  • Berichten: 6798
  • Alrighty then!
    • Mijn wiki pagina
Re: Snapt mijn familie Aseksualiteit?
« Reactie #2 Gepost op: december 24, 2021, 09:30:40 am »
Wat vervelend dat je zo'n nare ervaring hebt gehad.

Koffie heeft al een hoop wijze dingen geschreven, ik wil daar nog een paar dingen aan toevoegen.

Ik denk dat er maar weinig mensen zijn die een geaardheid anders dan de gene die ze zelf hebben écht kunnen begrijpen. Kan ik zelf bijvoorbeeld iemand echt begrijpen die hetero is? Ik denk het niet. Ik kan hooguit begrip tonen en accepteren dat die persoon simpelweg is zoals die is. Wat ik hiermee wil zeggen is dat het voor anderen waarschijnlijk net zo moeilijk is om aseksualiteit echt te begrijpen. Het enige wat je kan doen is ze daarbij helpen als ze oprechte vragen hebben, en hopen dat je acceptatie terug krijgt.

Wat aseksualiteit anders maakt dan de andere geaardheden is dat je iets zegt wat je niet ervaart. Stel je bent een keer seksueel aangetrokken geweest tot een man, dan weet je dat dat voor jou kan gebeuren. Even heel zwart-wit gezegd, je kan daarna niet meer ontkennen dat het gebeurd is. Dat geeft richting aan welke geaardheden bij jou passen.
Doordat aseksualiteit iets is wat zegt wat je niet ervaart zou het in theorie mogelijk kunnen zijn dat je in de toekomst in een situatie terecht komt waar je die wel ervaart. Voor mijzelf schat ik die kans niet zo groot in, en als ik jouw bericht lees doe jij hetzelfde. Je ouders zien hier blijkbaar mogelijkheden en hebben de hoop dat daar nog wat gebeurd. Ook hier kan je alleen maar blijven aangeven hoe het voor jou is, simpelweg een antwoord als "Die kans is niet zo groot" of "Dat verwacht ik niet" zou kunnen helpen.

Als laatste, de grapjes. Grapjes kunnen lastig zijn, afhankelijk van waar je zelf bent met acceptatie van je aseksualiteit kunnen die heel vervelend zijn. Zelf zie ik ze inmiddels als een teken van acceptatie. Je aseksualiteit mag er zijn, en de ander voelt zich veilig genoeg er een grapje over te maken. Eigenlijk een compliment aan jou dus! Grapjes kunnen ook helpen te relativeren, het onderwerp minder zwaar te maken. Daarom wil ik je als tip meegeven: Zie de grapjes als iets positiefs, tenzij ze erg vervelend worden, dan mag je uiteraard je grenzen aangeven.

In ieder geval wat  :cake: :cake: :cake: :cake: :cake: :cake: :cake: :cake: om bij te komen van deze ervaring.
53x + m³ = Ø
Verwarring is een doorgang naar een andere, nieuwe realiteit.
- Richard Bandler

Yezie

  • Amoeba Colony
  • *
  • Berichten: 195
  • Halo ik den yezie
Re: Snapt mijn familie Aseksualiteit?
« Reactie #3 Gepost op: december 24, 2021, 12:08:55 pm »
Wat ontzettend jammer, en dan voel je je heel alleen. Gelukkig weet je in elk geval het forum te vinden.

Hebben je ouders wel eens informatie hier op de website gelezen? De wiki-pagina's? https://du.asexuality.org/wiki/index.php?title=Hoofdpagina
Of vind je het geen prettig idee dat ze dan ook makkelijk kunnen doorklikken naar het forum en kunnen lezen wat je geschreven hebt? Misschien is dan de site van NOA wel behulpzaam: https://aseksualiteit.nl/

Het is voor niet-aseksuele mensen vaak bijna niet voor te stellen dat iemand die aantrekking niet heeft en dat meestal ook echt niet komt. Of alleen in specifieke situaties. Maar dat echt voor veel aseksuelen die specifieke situaties er ook niet zijn. Je mag mij als voorbeeld noemen: ik ben bijna 53 en ik heb echt, serieus, geen flauw idee wat seksuele aantrekking is. Dat kun je me ook niet uitleggen. Dat is zoiets als iemand die nooit water heeft gedronken, uitleggen hoe water smaakt. Ik heb relaties gehad, ik ben verliefd geweest, maar seksuele aantrekking is hocus pocus voor me.

Tegen mij is ook wel eens gezegd dat ik dan eigenlijk op vrouwen val, maar dat nog niet weet, of zo. Maar ik weet dat uitstekend: ik val niet op vrouwen. Ik vind het prima als dat zo zou zijn, ik heb eigenlijk wel eens gewild dat het zo was (leek me makkelijker, ooit). Maar het is nooit gebeurd en op mijn leeftijd verwacht ik ook echt geen veranderingen meer daarin.
Tegen mij is ook wel eens gezegd dat ik de ware nog moet tegenkomen. Ja zeg ik dan, die ware zal moeten passen bij mij en mijn aseksualiteit. Dus, ik pak het terug, wat ze zeggen, en buig dat om. Zodat het weer klopt.

Het is een geaardheid en soms liggen die iets minder vast dan we denken, maar over het algemeen is het toch redelijk blijvend.

Misschien vinden mensen het ook lastig te accepteren, moeten ze hun eigen beeld van jou en wat ze voor toekomst voor je in gedachten hadden, bijstellen. En dat kan ook moeilijk zijn. Dat is iets wat ze zelf ook misschien moeten verwerken. Misschien denken ze wel: Van Yezie krijgen we geen kleinkinderen. Terwijl ze dat graag willen. Als voorbeeld, bedoel ik dit.
Of misschien denken ze ergens in hun achterhoofd dat er iets niet goed is gegaan in de opvoeding, met dit als gevolg?

Kan goed begrijpen dat je een prutdag had. Je houdt van je ouders en je zus en juist van hen zou je zo graag willen dat ze je begrepen.





.

Ik had denk ik weet niet zeker aan mijn moeder gevraagd of ze het iets vond om op het ava te kijken weet niet of zo goed Schijf maar ik weet niet meer of ze dat nouw wel of geen goed idee vond . Of dat ze me wel op mijn woord gelooft 🤷‍♀️. Ik zou het er nog welis met ze over hebben



Enorm bedankt voor jullie bericht. En zo als je al zei koffie dat graaf wil dat ze het begrijpen omdat van ze hou dat klopt . Ik heb ook een hele goede band met ze mijn moeder zei wel laats tegen me dat ze me Accepteert zo als ik ben en ik gwoon me zelf mag zei en dat ze van me houd . Dus dat hielp wel ik had voor dat dit alles was gedeurt ook echt een hele lange prut dag gehad dus ik weet ook niet of ze hier door wel goed heb begrepen omdat dan nog welis bij mij dingen dan half binnen komen



Hey ik den yezie bol. Op kunst en dieren en de natuur ik geniet van leven op mijn manier

Koffie

  • Administrator
  • AVENt Horizon
  • *****
  • Berichten: 5068
  • Sandra
Re: Snapt mijn familie Aseksualiteit?
« Reactie #4 Gepost op: december 24, 2021, 12:16:16 pm »
Voor mij liggen grapjes over mij als persoon, of in elk geval: rondom dingen die met mij als persoon samenhangen, zoals mijn aseksualiteit en mijn autisme, gevoelig. Er zijn mensen die dat mogen. Mijn kinderen, bv. en ik zelf ben goed in zelfspot en ik mag dat ten allen tijde. ;)

Maar als op die onderdelen de relatie minder vertrouwd en veilig voelt, voor mij in elk geval, dan wordt dat anders. Je ouders maken waarschijnlijk dat soort grapjes omdat ze het gevoel hebben dat je dat met ze hebben kunt, maar jij hebt vraagtekens bij hun acceptatie, en dat maakt dat dat eigenlijk nog tussen jullie in staat.

Daarnaast over seksgrappen in het algemeen: niet iedereen is daarvan gediend, ik weet ook niet-aseksuelen die daar niet vrolijk van worden. Ik zelf kan het best hebben, ik maak zelf ook wel eens een plat grapje.

Humor is in feite sowieso een vak apart. Dat komt erg nauw wat betreft normen en waarden, de relatie, kan iemand begrijpen wat een grapje is en wat niet, etc. Ik kan bv. ook echt een cynische humor hebben, daarmee moet ik ook erg uitkijken. En toen mijn dochter net thuis kwam met haar huidige vriendje, was die niet gewend aan goedmoedig geplaag. Dus die hebben we gerust moeten stellen. ;) En ik ben voorzichtig met mijn plaaggrapjes naar hem.
Groetjes van Koffie. (V, 1969)
2 kinderen (2000 en 2001). En een kat (2013).

Mijn wiki-ervaringsverhaal lees je hier: https://du.asexuality.org/wiki/index.php?title=Koffie