Platonische geaardheid

[Jip2.0]

In het topic over de lhbti-monitor opperde ik het al, ik wil graag een nieuwe term introduceren en kijken of mensen zich hierin herkennen.

Ik heb moeite met de term "aseksueel zijn" omdat ik mijzelf wel als een seksueel wezen zie, als in: ik kan genot halen uit seks, ik kan erover fantaseren, beleef plezier aan masturbatie, beleef plezier als een ander mij seksueel genot geeft. Maar: ik haak af op het moment dat ik een ander seksueel "moet" plezieren. Zelfs als ik intens verliefd ben op die persoon, dan denk ik: ik wil álles met jou doen, maar niet op het gebied van seks. En het heeft in het verleden tot zulke bizarre situaties geleid. Dat de ander mij betast (en ik genot ervaar) maar ik geen genot ervaar bij het betasten. En als ik dat toch deed (en de ander zichtbaar zie genieten) denk: doe normaal / ik wil dat dit snel afgelopen is / kunnen we anders niet gewoon een wijntje gaan drinken bij het haardvuur ?

Wat ik op het forum vaak lees zijn aseksuelen die het andersom ervaren. Soms wel seks hebben (gehad) en geen moeite hun partner te bevredigen, maar het genot bij hun eigen lichaam niet ervaren.

Brengt mij op de term: platonische geaardheid

Dat voelt voor mij als een "completere beschrijving" van hoe ik mijn identiteit of geaardheid zou omschrijven, omdat het voor mij verwoordt wat ik daadwerkelijk richting de ánder ervaar. Aseksueel zijn klinkt voor mijzelf teveel alsof ik zélf geen erotisch of seksueel genot heb.

Is dit herkenbaar voor anderen? En ook voor degenen die dit persoonlijk niet herkenbaar is, vinden jullie dit een logische gedachtegang?

[Koffie]

Ik herken juist niet wat je in algemene zin beschrijft over de ervaringen op het forum: geen moeite partner te bevredigen, genot van het eigen lichaam niet ervaren.

Wat het meest opvalt aan de mensen die hier posten is naar mijn idee, dat we vaak juist wel het genot van het eigen lichaam ervaren, maar dat de drive om dit met een ander te delen, er niet, of verminderd, is. Veel aseksuelen masturberen en beleven daar genot aan. Het lichaam reageert doorgaans ook 'gewoon' op bevredigd worden door een partner. Het gaat meer om wat er innerlijk gebeurt: Mijn lichaam wil dit kennelijk wel, maar 'ik' niet. Ik weet nog dat ik eens dacht: Maar we kunnen toch ook gewoon een ijsje gaan eten? Dat leek me veel leuker.

Veel aseksuelen vinden ook het bevredigen van een partner niet prettig.

Niet alle aseksuelen masturberen, maar ook niet alle mensen die 'wel-seksueel' zijn, doen dit. Genot beleven aan masturbatie, seks hebben gehad, of hebben: dat op zich maakt je niet aseksueel of 'seksueel'.

Maar misschien is het me niet helemaal duidelijk wat je bedoelt. Ik zou inderdaad zelf, mocht zich een relatie voordoen, graag een platonische relatie hebben in die zin, dat we wel knuffelen, kussen, maar geen seks-achtige dingen. En in mijn geval ook: niet tongzoenen. Ik kan me voorstellen dat mensen dat als een platonische relatie zouden zien, hoewel ik daar wel wat op af te dingen vind vallen.
Ook het bevredigen van een partner staat zeer onderaan mijn bucketlist, zo ver ik een buckelist heb natuurlijk.

Ken je de uitdrukking: liever cake dan seks? Dat is een aseksuele meme die veel gebruikt wordt. We kiezen eerder voor een lekker stuk taart, dan voor seks.  Vandaar dat deze emoticon ook de aseksuele wereld ook bekend is.
Of een ijsje (hoewel ik niet eens zo gek op ijsjes ben, kun je nagaan...), een haardvuur, een pizza....

De kern van aseksualiteit is het niet ervaren van seksuele aantrekking, dus juist naar die ander. Maar misschien is de uitdrukking 'platonische geaardheid' wel duidelijker dan de gangbare uitdrukking 'aseksueel'. Toen ik nog niet wist dat ik aseksueel was, dacht ik ook dat ik het zeker niet kon zijn, min of meer, doordat ik me herken in wat jij beschrijft. Maar dat bleek dus aseksueel te heten.

[Jip2.0]

Misschien ligt mijn focus soms iets teveel op datgene waarin ik mij niet herken. Kan ook zijn dat ik iets dergelijks las op een andere website.

Mooi die uitdrukking van die cake. En verklaart het symbooltje op dit forum, leuk, dat wist ik niet!

Wat ik eigenlijk bedoelde is dat ik persoonlijk denk dat dat wat ik wel/niet voor een andere persoon voel in 99,9% van de gevallen voor mensen herkenbaar is. Een heteroseksuele vrouw die zich ook altijd "hetero" zal noemen als je naar haar geaardheid ervaart, zal bij verreweg de meeste mannen geen aantrekking ervaren. Dat is dan toch bijna hetzelfde als hoe ik het ervaar?
Of zie ik dat verkeerd?

Nou ja, er is in deze misschien geen goed of verkeerd natuurlijk. Welk label geaardheid je op jezelf wil plakken is helemaal aan ieder individu zelf. Ik vind "het ontbreken van het hebben van geaardheid" zelf meer op mij van toepassing maar een ander voelt zich misschien juist wel comfortabeler bij het woord "aseksueel".

Mijn partner zie ik als aseksueel omdat zij ook geen plezier beleeft aan haar eigen lichaam in seksuele zin. Niet masturbeert, fantaseert, voor zover ik weet. Niet tot een orgasme kan komen. Voor mij is het easy peasy. En bij heteroseksuele seks lukte dat ook tijdens de seks zelf... Het voelt voor mij in tegenstrijd met de term aseksueel. Maar misschien is het dat niet.

Platonisch voelt voor mij in elk geval als dat wat er wél is, niet wat er ontbreekt.

[AceVentura]

Ik herken niet zo veel van jouw verhaal. Voor mij ligt het erin dat je voornamelijk focust op het fysieke/lichamelijke van seksuele activiteiten. Als ik aseksualiteit aan iemand uitleg zeg ik er ook alles bij dat over het algemeen fysiek alles werkt zoals je dat zou verwachten.
Wat iemand aseksueel maakt (in ieder geval volgens de definitie, ieder mag het natuurlijk zelf bepalen) is het niet ervaren van seksuele aantrekking, en dat heeft gevolgen voor wat je op dat vlak met iemand doet. Plat gezegd: Het verschil zit in je hoofd, niet tussen je benen . Ga je met dat in het achterhoofd lezen wat je over je partner hebt geschreven dan is het label aseksueel niet zo zeker meer, want je omschrijft voornamelijk fysieke/lichamelijke dingen, niet of je partner aantrekking ervaart.
Een veel gehoorde vraag is dan "Wat is seksuele aantrekking dan?", maar ja, das best lastig beantwoorden als je die zelf niet ervaart . Een referentie die ik vaak gebruik en lijkt te werken is de uitdrukking "een beschuitje met iemand willen eten" ... in mijn geval wordt er dan daadwerkelijk een rol beschuit gehaald .

De waarde van een label zit hem vaak in een woord hebben voor iets wat je voelt (gevoelens zijn anders soms lastig uit te drukken), en het vinden van gelijkgestemden. Zo vinden wij elkaar hier doordat we het label aseksueel herkennen en denken dat het bij ons past. Laat je vooral helpen door een label, zodra je je laat beperken door een label verliest het vaak z'n effect. Als "Platonisch" voor jou de lading werkt is dat helemaal goed uiteraard 

[Koffie]

Wat ik eigenlijk bedoelde is dat ik persoonlijk denk dat dat wat ik wel/niet voor een andere persoon voel in 99,9% van de gevallen voor mensen herkenbaar is. Een heteroseksuele vrouw die zich ook altijd "hetero" zal noemen als je naar haar geaardheid ervaart, zal bij verreweg de meeste mannen geen aantrekking ervaren. Dat is dan toch bijna hetzelfde als hoe ik het ervaar?
Of zie ik dat verkeerd?

Dit dacht ik eerst ook. Maar dat is blijkbaar niet zo. Ik vergelijk de seksuele aantrekking wel eens met een geur die in de lucht hangt en die vrijwel iedereen ruikt, maar ik niet. Het is alsof er bv een etensgeur hangt, en die kan 'trek' bij je oproepen, wat niet wil zeggen dat je a la minute aan het eten gaat, of wilt gaan, maar je denkt: Hmmm.... Dat ruikt goed!
Ik heb het in het begin van mijn aseksuele 'loopbaan', van nadat ik me bewust werd van mijn aseksualiteit en wat ik toch alsmaar (niet) ervaar, eens gevraagd aan andere vrouwen. Heteroseksueel en en biseksueel. En die blijken dus inderdaad die 'geur' waar te nemen. Die zien dingen aan het lichaam en voorkomen van andere mensen, die bij hen die een emotie oproept van: Hmmm... Dat kan heel terloops zijn. Maar blijkbaar is dat aanwezig. Misschien hebben ze die radar ook wel eens op non-actief staan, ik heb bv wel eens geen zin in eten als ik me niet goed voel. Zo is dat misschien ook wel te vertalen naar die seksuele aantrekking.

Maar ja, dat zou je dan eigenlijk moeten vragen aan mensen die die aantrekking wel ervaren, want ik praat in deze situaties altijd over iets dat ik niet ken.

Dit is in elk geval hoe ik heb geprobeerd het mezelf uit te leggen, want ik heb zelf geen idee hoe seksuele aantrekking voelt.

[Jip2.0]

Wat ik eigenlijk bedoelde is dat ik persoonlijk denk dat dat wat ik wel/niet voor een andere persoon voel in 99,9% van de gevallen voor mensen herkenbaar is. Een heteroseksuele vrouw die zich ook altijd "hetero" zal noemen als je naar haar geaardheid ervaart, zal bij verreweg de meeste mannen geen aantrekking ervaren. Dat is dan toch bijna hetzelfde als hoe ik het ervaar?
Of zie ik dat verkeerd?

Dit dacht ik eerst ook. Maar dat is blijkbaar niet zo. Ik vergelijk de seksuele aantrekking wel eens met een geur die in de lucht hangt en die vrijwel iedereen ruikt, maar ik niet. Het is alsof er bv een etensgeur hangt, en die kan 'trek' bij je oproepen, wat niet wil zeggen dat je a la minute aan het eten gaat, of wilt gaan, maar je denkt: Hmmm.... Dat ruikt goed!
Ik heb het in het begin van mijn aseksuele 'loopbaan', van nadat ik me bewust werd van mijn aseksualiteit en wat ik toch alsmaar (niet) ervaar, eens gevraagd aan andere vrouwen. Heteroseksueel en en biseksueel. En die blijken dus inderdaad die 'geur' waar te nemen. Die zien dingen aan het lichaam en voorkomen van andere mensen, die bij hen die een emotie oproept van: Hmmm... Dat kan heel terloops zijn. Maar blijkbaar is dat aanwezig. Misschien hebben ze die radar ook wel eens op non-actief staan, ik heb bv wel eens geen zin in eten als ik me niet goed voel. Zo is dat misschien ook wel te vertalen naar die seksuele aantrekking.

Maar ja, dat zou je dan eigenlijk moeten vragen aan mensen die die aantrekking wel ervaren, want ik praat in deze situaties altijd over iets dat ik niet ken.

Dit is in elk geval hoe ik heb geprobeerd het mezelf uit te leggen, want ik heb zelf geen idee hoe seksuele aantrekking voelt.

Wat een interessante vergelijking!

Maar wat ik eigenlijk bedoelde is: de mensen die wel seksueel ingesteld zijn en af en toe hmmm  denken, die denken dat niet bij iedereen natuurlijk. Het gros van hun medemensen zullen ze ook niet (seksueel) aantrekkelijk of interessant vinden en daar gewoon een neutraal, vriendschappelijk gevoel bij ervaren die niks met seks te maken heeft.

Bij mij is het overigens niet zo dat ik echt totaal géén aantrekkingskracht ervaar. Ik ervaar - zij het in uitzonderlijke gevallen - wel iets van aantrekkingskracht. Maar ik houd dat gewoon echt het allerliefst voor mijzelf, in mijn fantasie, in mijn ideaal. Het is dus niet dat ik niet kan voorstellen waar anderen het over hebben, maar meer een: ik vind het eigenlijk allemaal iets stoms en plats hebben en denk dan: kom, we pakken een glas cognac, we steken het vuur in de open haard aan en we praten over literatuur, kunst, poëzie, politiek! Ik zou het gewoon echt té jammer vinden wanneer dat moment dan voor mijn gevoel "verpest" wordt door lichamelijkheid omdat ik dan niet meer terug kan naar dat moment dat er was voor de seks, terwijl -als ik het allemaal enkel bij fantaseren houd- ik dat nog heel lang kan vasthouden.

Maar misschien is er ook wel zoiets als een ace fluïde schaal, zoals met gender of een andere (wel seksuele) geaardheid.

Ik vond dit voor mijzelf een interessante gedachtespinsel omdat ik me niet 100% herken bij aseksualiteit, maar evenmin bij een van de andere gangbare geaardheden (homo, hetero, bi)

[Koffie]

Behalve heel zwart-wit wel of geen aantrekking ervaren, is er ook een grijs gebied.
Toevallig ligt het bij mij helemaal duidelijk: ik ervaar totaal geen seksuele aantrekking. Maar dat hoeft dus niet zo overduidelijk en altijd zo te zijn.

De definitie is dan ook: het niet of beperkt ervaren van seksuele aantrekking. Juist om ook die 'Grijze A's' een plaats te geven binnen aseksualiteit is op een gegeven moment deze aanpassing gemaakt. Dus, misschien herken je je daarin. Misschien ben je 'overwegend aseksueel'.
Uiteindelijk is het aan jezelf waar je je mee identificeert, en of je er wel een naampje aan kunt of wilt geven.

[Jip2.0]

Ja, in het "beperkt aangetrokken voelen" herken ik me wel. Wat 't lastig maakt voor mij is dat er ook nog eens een disbalans is in de (eveneens) beperkte romantische aantrekkingskracht die ik wél naar vrouwen kan ervaren, maar dan met volledige afwezigheid van een seksueel verlangen. Bij mannen eigenlijk het omgekeerde. Ik word niet romantisch of sensitief tot mannen aangetrokken maar soms kan ik iemand wel seksueel aantrekkelijk vinden.

Ook wel eens gedacht dat ik dan mogelijk homoromantisch heteroseksueel ben (en dat misschien dan ook nog binnen het ace-spectrum). Uiteindelijk is het inderdaad voor elk individu anders.

Ik weet niet goed waarom ik hier bij tijden zo mee bezig ben. Ik ben ten slotte al zo lang in een relatie dat het er niet toe doet hoe ik mijzelf identificeer, hoe ik het benoem, of de buitenwereld het ziet.

[Koffie]

Ken je het 'split attraction model'? Deze manier van kijken naar aantrekking haalt eigenlijk seksuele en 'romantische' aantrekking los van elkaar. Ze kunnen samen voorkomen en vaak is dat ook zo, maar ze kunnen ook los van elkaar voorkomen. Als je het zo bekijkt is het helemaal niet 'gek' dat je niet verliefd wordt op mannen, maar je je wel seksueel aangetrokken kunt voelen tot hen. Dus dan zou je jezelf inderdaad als homoromantisch-heteroseksueel kunnen zien.

Ik heb de indruk dat deze manier van kijken naar aantrekking vooral gebruikt wordt in aseksuele kringen, maar het is in feite op de hele mensheid van toepassing. Allerlei combinaties zijn dan mogelijk.

Gelukkig speelt het in jullie relatie kennelijk niet zo'n rol, maar dat betekent niet dat het voor jezelf niet prettig kan zijn als je jezelf een beetje kunt duiden. En dan is het geven van een naam, een woord voor wat je ervaart, verhelderend. Dat het in jullie relatie niet zo'n punt is hoe je je identificeert lijkt me heel erg fijn.

Uiteindelijk heb ik mijn aseksualiteit, gender en romantische gerichtheid leren begrijpen toen ik al jaren geen relatie meer had, en ook daarna niet heb gehad. Op zich maakt het dus 'naar buiten' toe ook niet zo gek veel uit dat ik mezelf zie als min-of-meer vrouw, maar vrij genderneutraal, grijsromantisch (hetero) en hartstikke aseksueel, type C volgens de Wiki. Maar het heeft wel voor mezelf veel duidelijkheid en daarmee ook 'rust' en vrede met mezelf. Het is belangrijk voor mijzelf.

[Jip2.0]

Ken je het 'split attraction model'? Deze manier van kijken naar aantrekking haalt eigenlijk seksuele en 'romantische' aantrekking los van elkaar. Ze kunnen samen voorkomen en vaak is dat ook zo, maar ze kunnen ook los van elkaar voorkomen. Als je het zo bekijkt is het helemaal niet 'gek' dat je niet verliefd wordt op mannen, maar je je wel seksueel aangetrokken kunt voelen tot hen. Dus dan zou je jezelf inderdaad als homoromantisch-heteroseksueel kunnen zien.

Ik heb de indruk dat deze manier van kijken naar aantrekking vooral gebruikt wordt in aseksuele kringen, maar het is in feite op de hele mensheid van toepassing. Allerlei combinaties zijn dan mogelijk.

Gelukkig speelt het in jullie relatie kennelijk niet zo'n rol, maar dat betekent niet dat het voor jezelf niet prettig kan zijn als je jezelf een beetje kunt duiden. En dan is het geven van een naam, een woord voor wat je ervaart, verhelderend. Dat het in jullie relatie niet zo'n punt is hoe je je identificeert lijkt me heel erg fijn.

Uiteindelijk heb ik mijn aseksualiteit, gender en romantische gerichtheid leren begrijpen toen ik al jaren geen relatie meer had, en ook daarna niet heb gehad. Op zich maakt het dus 'naar buiten' toe ook niet zo gek veel uit dat ik mezelf zie als min-of-meer vrouw, maar vrij genderneutraal, grijsromantisch (hetero) en hartstikke aseksueel, type C volgens de Wiki. Maar het heeft wel voor mezelf veel duidelijkheid en daarmee ook 'rust' en vrede met mezelf. Het is belangrijk voor mijzelf.

Ja, dit ben ik eens tegengekomen. Dat schema werkt inderdaad wel verhelderend! Ik ben inderdaad enorm blij dat ik in mijn relatie niet tegen de problemen aanloop waarover ik op dit forum zo vaak lees. Het (niet) hebben van seks is hier nooit een gesprek geweest. Tegelijkertijd maakt het dat misschien wel ook moeilijk hoor, ik heb geen enkel idee hoe mijn vrouw erover denkt dat we geen intimiteit hebben (dit betreft niet alleen geen seks, maar dus ook niet knuffelen, kussen, strelen, tegen elkaar aan zitten etc.) dus soms lijkt het erop alsof we het allebei een beetje "stilzwijgend aanvaarden" maar ik kán het gewoon echt niet opbrengen het gesprek daarover aan te gaan. Communicatie, zeker over emoties, is altijd heel moeilijk geweest. En als ik soms vraag wat zij (van mij) nodig heeft om zich beter in haar vel te voelen dan gaat dat over dingen als: dagje alleen in het huis kunnen zijn, een schonere en opgeruimdere werk/thuisomgeving. Ik hoor niets over een behoefte aan (fysieke) intimiteit.

Tot zover dus helemaal prima, zou je denken, en toch mijmer ik er soms wel eens, of het allemaal wel klopt. Het is helemaal niet nodig natuurlijk een label te voeren, zeker niet als je al jarenlang zichtbaar bent als stel. Logisch dat je buurvrouw en tante spreken over "lesbisch zijn" als ze twee vrouwen bij elkaar in huis zien wonen. Geen zin om het dan op die momenten te gaan benoemen van: ja nee, dat zijn we waarschijnlijk allebei misschien niet eens...

Omdat ik inmiddels 15 jaar samen ben, heb ik mij sindsdien logischerwijs nooit meer in het dating-wereldje begeven. Maar wat er ook nooit is gebeurd is dat ik verliefdheid, lust, aantrekkingskracht en dergelijke heb gevoeld voor een ander. En daar heb ik niks voor hoeven doen... Is natuurlijk alleen maar heel erg handig. Genoeg stellen voor wie die nieuwe collega, buurman, vriend(in) voor een moreel dilemma gaat volgen. Maar toen realiseerde ik mij ineens: op mijn 1e kalverliefdes na heb ik (buiten het daten om) nóóit echt die aantrekkingskracht of verliefdheid gehad voor iemand behalve als ik vrijblijvend kon fantaseren over iemand die onbereikbaar is: een docent of een acteur/actrice etc.

Mijn gevoelens voor mijn medemensen ervaar ik dus eigenlijk allemaal als platonisch, vandaar dat ik die als "mijn geaardheid" noemde en ik zag dat die ook in het split attraction model stond! Visualiseer ik wat ik zelf "mis" in mijn eigen relatie heeft dat ook niets te maken met seksualiteit, sensualiteit of romantiek. Terwijl juist die dingen - als ik mijn vriendinnen mag geloven - de liefde onderscheiden van de vriendschappen.