Zo veel twijfels?

[Sabienx]

Hoi Allemaal,

Ik ben Sabine en ben nieuw hier.
Eigenlijk bijna een soort wanhoopsdaad dat ik me hier heb aangemeld maar ik loop zo vast met mezelf dat ik toch maar anonieme hulp van jullie ga vragen

Laat ik beginnen met mezelf voorstellen.
Hoi, ik ben Sabine. Ik ben 33 jaar oud en woon in Amsterdam.
Ik heb een vrij goed en standaard leven. Veel lieve familie en vrienden, een fijn huis en een leuke en uitdagende baan.

En dan hetgeen wat ik nog nooit hardop heb uitgesproken en ook de reden dat ik hier nu aanklop: ik ben 33 jaar oud en heb nog nooit seks gehad.

Begin 20er jaren dacht ik: ik heb even de boot gemist maar het komt vanzelf, ik kom vanzelf een leuke man tegen. En hoe langer het duurt hoe meer het 'een ding' is geworden. Daarna dacht ik dat ik gewoon niet aantrekkelijk werd gevonden door mannen en daar het probleem zat. Maar ik zie nu toch ook wel in dat er met me geflirt kan worden, dus daar bleek het
'probleem' ook niet te zitten.

Maar het duurt maar en het duurt maar. En daardoor ga ik toch twijfelen over mezelf en mijn eigen gevoelens.
Want je kan toch niet 33 jaar zijn, nog nooit seks hebben gehad en wel binnen de gebruikelijke seksuele voorkeur/seksualiteit vallen?
Of toch wel? Heb ik toch gewoon echt even de boot gemist en ligt het niet aan mij?

Inmiddels heb ik besloten dat ik gewoon even mijn best moet doen, ik moet de markt weer op.
Ik heb een te comfortabel leven zo zonder seks, maar door maar op de bank te blijven zitten komt er nooit verandering in. Maar wil ik wel dat er verandering in komt? Ik heb toch een goed leven nu? Ik ben toch gelukkig?

Maarja, toch die markt maar op gegaan. En op een app een man tegen gekomen waarmee het goed lijkt te klikken. En op een of andere manier heb ik mezelf nu in een situatie gebracht van wat insinuerende app gesprekken met hem. En ineens is er zo veel paniek en stress bij mij. Want nu 'moet' ik toch dan maar seks gaan hebben. En wil ik dit wel?

Ik voel seksuele aantrekkingskracht (niet perse tot deze man, maar in het algemeen). Ik ervaar opwinding, tijdens flirten of zoenen of een spannend gesprek. Ik lees romance boeken waar vrij expliciet over seks wordt geschreven, en ook daar kan ik opgewonden van raken.
Ik masturbeer meerdere keren per week en geniet daar ook van.

Maar zo veel stress en paniek ervaren bij het idee dat ik aankomende week seks kan hebben met deze man lijkt me niet binnen de reguliere seksuele ervaringen passen?

Ik wil echt niets liever dan een doorsnee seksleven. Een lieve partner en een vervullend seksleven.
Maar wil ik dat omdat ik dat gewoon echt oprecht zelf wil? Of wil ik dat omdat dat is wat er verwacht wordt binnen de maatschappij?
Of ben ik nu gewoon zo gestresst omdat ik schijt onzeker ben en de eerste keer gewoon stressvol is en al helemaal op mijn leeftijd?

Hoe kom ik hier nou ooit achter?
Ik begrijp dat jullie de vragen niet voor me kunnen beantwoorden, maar ik hoop dat wellicht iemand iets van dit relaas herkent.

Dank in elk geval voor het lezen en mijn excuses voor de onsamenhangendheid, maar mijn hersenen zijn echt even op hol geslagen.

Ook mijn excuses voor mijn taalgebruik, het is niet mijn intentie iemand een naar gevoel te geven. Ik weet alleen de juiste woorden niet. Ik wil niet zeggen dat een andere seksualiteit dan de norm abnormaal is. Maar kom even niet op andere woorden dan normaal, norm en regulier.

[AceVentura]

Welkom op het forum Sabine,       

Hier vinden we het niet raar als je geen seks hebt gehad, ongeacht welke leeftijd. Naar dat je je daardoor wanhopig en/of onzeker voelt. Iedereen mag z'n eigen ding doen, en als seks daar geen onderdeel van is dan is dat prima, niemand heeft het recht je ergens toe te verplichten.

Maar wil ik dat omdat ik dat gewoon echt oprecht zelf wil? Of wil ik dat omdat dat is wat er verwacht wordt binnen de maatschappij?

Dit is misschien wel je belangrijkste vraag. Wil je het écht zelf of wil je het omdat andere vinden dat je het moet willen? En meteen even flauw, die vraag kan je alleen zelf beantwoorden. Dat antwoord vind je vaak niet rationeel, maar op gevoel. Wat zegt jouw gevoel hierover? Neem als het nodig is wat tijd daarvoor, naar gevoel luisteren heeft vaak tijd nodig.

Die stress kan een duidelijke indicatie zijn. Die eerste keer kan best wat spanningen geven, maar stress klinkt voor mij alsof er meer is dan het op een leuke manier spannend vinden. Heb je een idee waar die stress van komt?

[Sabienx]

Thanks AceVentura

Dit is misschien wel je belangrijkste vraag. Wil je het écht zelf of wil je het omdat andere vinden dat je het moet willen? En meteen even flauw, die vraag kan je alleen zelf beantwoorden. Dat antwoord vind je vaak niet rationeel, maar op gevoel. Wat zegt jouw gevoel hierover?

Ja dit blijft ook voor mij de lastigste vraag. Wat ik zeker weet is dat ik een relatie wel zie zitten. En als ik dan denk aan leuke dagen samen met mijn partner zit zoenen daar ook sowieso bij.
Maar waar ik dan over twijfel is of ik die seks er niet meteen bij denk omdat ik dat nooit heb ervaren en dus niet weet wat het is, of omdat ik het wel prima vind zo zonder.

Als ik op vakantie voor het eerst mijn hotelkamer in kom is het wel iets dat vaak door mijn hoofd gaat. 'Oh als ik hier met een partner was, zou seks hier op vakantie nu leuk zijn'
En dat is geen gedachte die ik ooit heb gedeeld. Dus dan denk ik weer: dit denk ik echt voor mezelf en ik voel dit dus ook zonder externe verwachtingen/druk.



Die stress vind ik ook zo lastig in te schatten.
Ik heb ontzettende faalangst en heb de lat heel hoog liggen voor alles in mijn leven.
En Tsja, seks is dan iets waarvan ik niet goed weet wat ik moet doen en hoe je nou zorgt dat je er goed in bent.
Dus falen en slecht zijn zit er ook sowieso achter...Maar de inschatting blijft moeilijk of dat het enige is.

[Edewecht]

Welkom Sabienx, goed dat je de stap heb gezet naar dit forum.

Misschien kan ik je een heel klein beetje helpen (herkenning) door iets van mijn eigen ervaring te vertellen. En mijn ervaring is (ik ben inmiddels 62): je hebt seks en je hebt seks. Ik bedoel hiermee: er is aan de ene kant het soort seks zoals onze hedendaagse cultuur dat beleeft, met alles wat 'gewoon' is volgens de algemene opvattingen: daten, al of niet relaties aangaan, en dan seks als bekroning van de relatie. Hoe dan ook, dit wordt bijna van je verwacht als je 'normaal' wilt zijn. Deze soort van seks hoeft van mij al lang niet meer. Te veel voldoen aan uitgesproken of onuitgesproken verwachtingen en/of patronen, presteren, voldoen aan een beeld wat alle media ons voorhouden...

Aan de andere kant is er een ander soort seks. Heel klein en dichtbij. Ik ben altijd wel vertrouwd geweest met mijn eigen lijf, en seks met mezelf is altijd wel oké geweest. Sinds ik als aseksueel een relatie kreeg met een andere aseksueel, is dit langzamerhand gaan veranderen. Tot onze eigen grote verwondering heeft seks z'n eigen kleine plekje gekregen in onze relatie. Met heel veel zorgvuldigheid, en vooral heel veel voelen wat goed voor je is en wat niet. Waarbij niets, maar dan ook niets vanzelfsprekend is: altijd weer bewustzijn, en in verbinding blijven met vooral jezelf!
Toch noem ik mij nog steeds aseksueel, omdat ik helemaal niets kan met 'seks' zoals dit door alles om me heen gezien en beleefd wordt.

Ik lees bij jou iets van 'insinuerende appgesprekken'...'paniek en stress'... Lijkt mij geen goed teken.
Durf af te wijken van wat 'normaal' is, zou ik zeggen. En bovenal: blijf jezelf altijd trouw.

[AceVentura]

Wat je nog zou kunnen doen om te ervaren hoe het is, en het klinkt misschien een beetje vreemd, is je fantasie gebruiken. In je fantasie kan je namelijk alles beleven wat je maar wil. Dus doe je ogen eens dicht en maak in je hoofd het beeld wat je zou zien als je samen met die man bent en aan de seks gaat beginnen. Maak het zo levendig mogelijk, voel de warmte van jullie lichamen, de aanrakingen, hoor de geluiden die er zijn en zie wat je dan zal zien.
Merk dan op hoe je dit ervaart, is dat een positieve ervaring?

Wees verder niet te bang voor (im)perfectie, alles wat je de eerste keer gedaan hebt zal dat niet de beste geweest zijn. Als jullie relatie veilig genoeg is kan je hier open over zijn naar hem, dat geeft dan hopelijk begrip en misschien kan hij je dan zelfs een beetje helpen. En heel eerlijk gezegd: Als je hier niet open over kan zijn zou ik wachten tot dat wel kan of twijfelen aan de relatie.

[Mute]

Lieve Sabine,
Je angst en stress is heel normaal. En zeker omdat je nog geen sex gehad hebt, en dit wel door de wereld "verwacht" wordt, kan het nog stressvoller maken.
De vraag is terecht, wil je sex? Je hoeft je niet te conformeren aan de verwachtingen van de maatschappij, er zijn op deze site mensen die dit niet doen. Voor jou is de vraag of je het wil.
Ik ben van de 'andere" kant en mijn partner wil geen sex. Ik mag 'vreemd gaan". Ik zal je vertellen dat als ik n nieuwe 2nd love ontmoet ik ook heel zenuwachtig ben. En zij ook. Dus twijfel daar niet over, het is normaal, voor de een wat sterker dan voor de ander.
Wel wil ik je een waarschuwing/punt van aandacht geven. Wees voorzichtig op de sites waar je iemand tegenkomt. Er zijn veel mannen (eikels) die het alleen om de sex doen en het als.sport zien. Uit je tekst lijkt je mij een gevoelige vrouw. Laat je niet verleiden door een eikel,maar vrij met iemand omdat je hem/haar leuk vindt. Je hoeft niet verliefd te zijn, maar zie het als een leuk spel dat je met een vriend wil spelen.
Ik denk dat als je alleen met iemand vrijt omdat je denk dat het meot, je plezier veel minder of niet er zal zijn.
Ontmoet elkaar eerst, drink n kop koffie, maak een vervolg afspraak, zoen eens samen en kijk of je het leuk vindt en verder wilt gaan.
Veel plezier en sterkte met je afwegingen. Goed dat je het hier deelt, hopelijk helpen de verschillende visies je.

[Koffie]

Welkom! Ik kan me voorstellen dat het erg verwarrend is. Aan de ene kant zeg je: Ik ervaar seksuele aantrekking, in het algemeen. Aan de andere kant: zodra iemand daar wat mee wil, schrik je. Juist ook omdat er van een 33-jarige niet wordt verwacht dat ze geen seksuele ervaring heeft en je je een groentje voelt. Alsof je een soort van 'geheim' hebt dat je nog niet delen kan, want stel dat iemand je dan afwijst (dan is hij misschien zelf onzeker, niets menselijks zal een eventuele partner vreemd zijn. ).

Ik ken zelf de seksuele aantrekking niet, niet in het algemeen en niet in relaties. Ik hield enorm van knuffelen en knusheid, maar zonder erotische lading. Wat natuurlijk bij partners en mezelf voor veel verwarring zorgde. Ik wist toen ik relaties had nog niets over (mijn) aseksualiteit.

Maar heel veel mensen die wel die aantrekking ervaren, zien het niet zitten om meteen een op seks en erotiek gericht contact te hebben. Dat wil niet zeggen dat ze die behoefte niet hebben, de aantrekking niet ervaren, maar uit de korte tijd dat ik actief was op een datingsite viel me enorm op hoe juist dat de insteek was. Niet eens perse voor snelle seks en een one-night-stand of zo, maar de nadruk lag precies daar, en zonder die 'spannende' insteek, was er geen ontwikkeling mogelijk. Laat staan als ik aangaf deze hele aantrekking niet te kennen.

Dus misschien is die datingwereld gewoon niet de plek voor jou, als daar die insteek zo erotisch is. Dat hoeft niet eens plat-seksueel te zijn, maar ook niet-aseksuelen kunnen het, ondanks aantrekking, wel prettig vinden om eerst een band op te bouwen met iemand en van daaruit de seksuele/erotische band te ontwikkelen.

Daarnaast is het mogelijk dat je demi-seksueel bent. Een demiseksueel voelt pas seksuele aantrekking als er een emotionele band is ontstaan.

De 'maatschappij' kan een behoorlijke druk op je leggen. Seks moet, hoort bij een 'volwassen' leven, het is soms alsof het een recht is en een plicht. Maar als jij je niet prettig voelt bij erotisch getint chatcontact, doe het dan niet! Dat lijkt mij erg benauwend. Geef dat een volgende keer aan, dat je een serieuze relatie zoekt en dat je graag eerst een band wilt opbouwen en van daaruit verder kijken. Daar is niets mis mee en je bent zeker de enige niet, ook niet als je wel-seksueel bent, die er zo in staat. Zoek iemand die echt geïnteresseerd is in jou, en jij in hem, zodat je ook je onzekerheden kunt delen. Pas als er een sfeer is die liefdevol en veilig, kun je gaan ontdekken hoe het nu werkelijk zit met wat je zelf wel wilt, en niet.

Verder denk ik: alle eerste keren zijn eng. Als je een nieuwe baan aangaat, is dat ook  spannend en dan ben je ook vaak wel nerveus. Er zijn steeds weer eerste keren in het leven.

[Sabienx]

Wat ontzettend leuk en lief om te lezen dat mensen hier zo met elkaar meeleven en open met elkaar delen!
Ik ga dit even op me in laten werken en kom dan terug

[Lupus]

Héél herkenbaar en mooi verhaal!! Ik leg de lat voor mijzelf ook erg hoog en ben perfectionistisch op allerlei vlakken. Ook ik heb nog nooit seks gehad, zoenen ervaren noch kom succesvol met flirten weg/niet goed weten hoe dat flirten aan te pakken. Ik heb dus verschrikkelijk veel angst om ooit een relatie te hebben en om op dat punt aan te komen waarop ik mijn partner zou moeten zeggen "liever niet, voorlopig liever geen seks" te weten dat ik het eigenlijk zelf niet weet hoe ik dit op termijn zou moeten zien. Ik lijd aan vreselijk uitstelgedrag om angsten, onzekerheden en dergelijke problemen onder ogen te komen, denk ik.
Ondertussen ben ik 39 jaar oud, man, heb geworsteld met genderrollen en dergelijke meer omdat het man zijn, zoals het de norm is in de samenleving, me niet zo goed afgaat. De maatschappij legt mannen verwachtingen op die ik nog niet heb weten inlossen, en vandaaruit komen de twijfels of ik eigenlijk wel beantwoord aan de definitie man. Uiteraard is die definitie erg ruim. Maar onder vrienden hoor je dan dingen over je leven die je zou moeten bereikt hebben, waarvan je denkt "nou, was het maar zo eenvoudig", weet je.

Voorlopig heb ik geen seks omwille van het feit dat ik geen partner heb, maar kan wel genieten van tijd die ik solo spendeer. Daar ben ik heel tevreden om, met die kanttekening dat ik ook graag 'ns mijn zorgen wil delen met iemand. Ik ben niet direct het type dat lief kan zijn op relatievlak lees: complimentjes geven omdat dat misschien de wens doet leven dat er seks inzit met mij? Veel problemen op dat vlak bestaan dus wegens angst en onzekerheid, besef ik goed. Lichamelijk ben ik niet. Mijn lichaam is iets waar ik niet direct mee loop te pronken, bijvoorbeeld. Nou, het is leuk om dit verhaal door te nemen. Ik dacht gelijk laat me iets plaatsen, misschien vind je er wel iets in terug dat je bruikbaar vindt... hopelijk tot snel.

[memories]

Hoi Sabine,

Ik herken je verhaal heel goed, inclusief de romanceboeken haha. Ik heb nu 1 jaar een vriend en wat mij het meest heeft geholpen bij de stress die ik ervaarde tijdens het daten en de druk om te moeten zoenen of iets dergelijks, is dat hij zo ontzettend begripvol en geduldig was. Ik heb het vertrouwen nodig dat iemand respect voor mij en mijn grenzen heeft, en daardoor konden we zoveel beter naar elkaar toe groeien. Het ging echt in kleine stappen die voor mij fijn waren. Ik had ook geen ervaring, maar hij vond dat totaal geen probleem en vond mij gewoon leuk om wie ik ben.

Dus ik zou willen zeggen: communication is key. Als dingen voor jou te snel gaan tijdens het daten mag je dat gewoon zeggen! Als iemand jou echt leuk vindt, dan zal hij daar begrip voor hebben.

Ik heb me jarenlang geïdentificeerd als ace en had nooit gedacht dat ik nog een relatie zou krijgen, maar toen ik 30 werd ging het echt aan me knagen. Ik werd eigenlijk erg ongelukkig van het idee om alleen te blijven. Daarom ben ik ook gaan daten en ik ben echt blij dat ik dat heb gedaan. Misschien heb ik wel geluk gehad dat ik zo'n goede match ben tegengekomen, maar ik denk dat er als je jezelf openstelt echt veel kan veranderen in een korte tijd.

Hopelijk heb je hier wat aan! Heel veel succes ☺️